2 Mayıs 2015 Cumartesi

Acta non verba


  Kesif çamaşır suyu kokusu, boş tuvalet kağıdı ruloları ve aynanın sağında solunda kalmış soluk su lekelerini bol görmeye başlamışsan eğer sende bizdensin. Yabancı bir yatağa gecenin 4'ünden bile yattığında sabah 9'da zıplayarak uyanırsın da ''nerdeyim lan ben'' dersin ya kendine; hah aynen öyle bir şey her sabah yalnız uyanmak. Özlediğin, istediğin, sevdiğin, görmek istediğin ya da yapmak istediğin hiçbir şey de kalmamıştır hayatta. Daha 20'li yaşlarında evin camından/balkonundan geleni geçeni izler hale gelmişsindir. Emeklisindir ruhen. Sokakta yürürken ellerini belinin üzerinden kavuşturursun. Hafif kambur geleni geçeni umursamadan nereye gideceğini ayakların biliyordur. Zaten geldiğin yerle gideceğin yer arasındaki o kocaman boşlukta ilgini çekebilen herhangi bir şey yoktur.


  Sarılmak neydi ki ?


  Leş gibi sigara külü ve onlarca sigara izmaritinin arasından gözükmeyen küllükte o keyifle içtiğini sandığın son sigaranı söndürecek bir boşluk arıyor eğer sende bizdensin. Gecenin bir yarısında çalan kapıya dahi kimdir ki bu saatte diye merak edip heyecanlanmıyorsun. Sebep olarak da ''tam da uykuya dalıyordum''u gösteriyorsun eğer tek gözünle izlediğin diziyi/filmi yarıda kesmemek için.


  Acaba biz küçükken annelerimiz bize stajyer gözüyle mi bakıyordu ?


  Ellerinde birer mıknatıs varmış da sigara paketin metal parçasıymış gibi çoğu zaman. Sen istemesende uzanıyor parmakların. Sağlam yaptığını düşündüğün zokanın diğer ucundaki ellerin misinanın titrediğini hissettikçe açılıyor dudakların. Sırıtış denen kulak tırmalayan ufacık mutluluk sesleri. Kendini yakalıyorsun. Uzantısı virüs olan yüzlerce indir butonu arasından doğru olanı arıyorsun bulamayacağına inanarak. Tıpkı mayın tarlası oynarken ilk seferde mayını tutturmaya çalışan ufak bir çocuk gibi çaban.


   Adımı söylersen belki içimdeki canavar ortaya çıkıverir. Yahut sen söyleme bırak adım bende kalsın. Küfürler içeren dilimin sahibinin mahlası dolanır falan ağzına, neme lazım. Çay söyledim gelir şimdi. Sen gelme aman. Üşüdüğünde ürperen tüylerin korkutur yazdıklarımı.

  Ha aklımdayken söyleyeyim bizim komşunun oğlunun selamı var size. ''Çok öpüyosun kendine iyi bakıyosun'' diyor.




 03.05.15 


1 yorum:

Beste Zelal Yılmaz dedi ki...

Yaşam enerjine ne oldu senin :(