13 Eylül 2012 Perşembe


 




 Ağaçlar kanıyordu, rüzgarlara kan damlıyordu sen giderken. Saçların bile bana doğru süzülüyordu arkanı döndüğünde, onlar bile benimle kalmak istiyordu. Sen gidiyordun. 


  Canım acıyor gibi hissediyorum, sensiz her şey acıtıyor gibi hissediyorum. Zihnimde her şey çürümüş, kokmuş. Ölü bi fareden farksız hayallerim. Bi köşede öyle duruyorlar. Soluksuz, hareketsiz, uykusuz. Yorgunum biraz,  basit görünebilirim belki ama çaresiz değilim. Sensizim belki ama yalnız değilim, giderken alıp götürdüklerinden arta kalanlar var. ''Sen'' açlığımı doyuracak kadar kalan ben var hala içimde.


  Hazır zamanı gelmişken, keşke sende gelseydin. Ne de güzel olurdu. Yakardık sigaralarımızı, ellerimizde kahvemiz.. Yanık kağıt ve tütün emip oraya buraya duman savurmaktan öteye gitmezdi benim için o an sigara içme dürtüsü; önemli olan o soğukta beraber üşüyebilmekti.


...Ve sen gittin. Mutlu musun ?





0 yorum: